Naslovna

ACTA OPHTALMOLOGICA, 2015, Vol.41(1)

ISSN 1452-3868,

UDK 617.7

 

 

Originalan rad

 

UDK: 617.75+615.277

  

 

INTRAVITREALNI AVASTIN U LEČENJU CENTRALNE SEROZNE

HORIORETINOPATIJE

 

Vesna Dimovska Jordanova

 

Univerzitetska očna klinika

Medicinski fakultet, Skopje

 

Uvod: Centralna serozna horioretinopatija (CSCR) je obično samoograničavajuća bolest koja se javlja usled akumulacije fluida ispod retine, dovodeći do distorcije ili oštećenja vida. Ovo stanje najčešće pogađa populaciju starosti od 25 do 50 godina i 8 do 10 puta se više javlja kod muškaraca nego kod žena.

Pacijenti mogu da budu asimptomatični, ili se žale na oštećeni ili zamućeni vid, metamorfopsiju, makropsiju ili dishromatopsiju. Kliničko ispitivanje otkriva odvajanje slojeva senzorne retine uzrokovano curenjem tečnosti iz retinalnog pigmentnog epitela. Vidna oštrina varira u rasponu od 20/20 do 20/200.

Bolest se obično povezuje sa stresom, kortikosteroidima, opstruktivnom apnejom u snu i češće se javlja kod ličnosti A-tipa. Srećom, dobar oporavak vida se javlja kod 80-90% pacijenata unutar 6 meseci, ali relaps se primećuje kod oko 40% pacijenata.

Dijagnoza bolesti se uglavnom bazira na kliničkom pregledu kroz proširene zenice, Amslerovom testu, fluoresceinskoj angiografiji (FA) ili angiografiji indocijaninskim zelenilom (ICGA) i optičkoj koherentnoj tomografiji (OCT).

Za sada ne postoji “zlatni standard” u lečenju ove bolesti koji bi se preporučio, ili koji je odobren i široko prihvaćen. U većini slučajeva lečenje nije ni potrebno i često dolazi do spontanog vraćanja vida. Ali, kod recidiva ili hronične CSCR se koriste različiti modaliteti lečenja, kao što su fokalna laserska fotokoagulacija, fotodinamska terapija (PDT), anti-VEGF lekovi, ili razne vrste farmakoloških terapija.

Materijal i metode: Ovaj rad predstavlja prikaz slučajeva četiri pacijenta sa recidivnom CSCR, lečenih intravitrealnim injekcijama Bevacizumab (Avastin). Kod svih pacijenata su urađene procene najbolje korigovane vidne oštrine (BCVA), tonometrija, pregled očnog dna slit-lampom kroz proširenu zenicu, korištenjem Volk 78 Dpt lens, Amslerovog mrežnog testa i OCT.

OCT je urađen pre davanja injekcije Bevacizumab, kao i nakon jednog i tri meseca.

Rezultati: Iako se radi o malom broju slučajeva, rezultati su pokazali poboljšanje vidne oštrine, nestajanje ablacije neurosenzorne retine kod tri pacijenta nakon što je intravitrealno primenjen Bevacizumab. Poslednji pacijent nije pozitivno reagovao nakon druge injekcije, te je tretman prekinut. Kontrolni pregled optičkom koherentnom tomografijom (OCT) je u toku praćenja pokazao u značajnoj meri nestajanje subretinalne tečnosti i smanjenje senzorne retinalne ablacije.

Zaključak: Intravitrealne injekcije Bevacizumab su kod pacijenata sa recidivnom centralnom seroznom horioretinopatijom pokazale povoljne efekte više u smislu morfoloških karakteristika (serozna ablacija retine i centralno makularno zadebljanje) u poređenju sa najbolje korigovanom vidnom oštrinom.

Anti-VEGF treatman za recidivnu CSCR u ovom trenutku pokazuje povoljne rezultate, ali još uvek nedostaju velike, klinički kontrolisane nasumične studije da bi se potvrdili ovi početni ohrabrujući podaci. Acta Ophthalmologica 2014;40(2):5-13.

Ključne reči: centralna serozna horioretinopatija (CSCR), neurosenzorna ablacija retine, subretinalna tečnost, retinalni pigmentni epitel, anti-VEGF lekovi, Bevacizumab

 
UOS  
 
 
 

 

 

2015, Vol. 41(1)